Diament Dobroci i Serca dla elbląskiego ojca zastępczego. Andrzej Salabura wychowuje dzieci mimo osobistej straty

Trzy dekady w służbie rodzicielstwa zastępczego. Najpierj wnuk, potem troje rodzeństwa – i nagle śmierć żony. Andrzej Salabura nie zawiódł. Dziś otrzymuje wyróżnienie, które brzmi jak opis jego życia.

• Gdy dom zostaje połową mniejszy
• Trzydzieści lat w jednym zdaniu
• Co oznacza tytuł, którego nie można kupić

Gdy dom zostaje połową mniejszy

Andrzej Salabura zna smak trudnych decyzji. W 2017 roku wraz z żoną Krystyną otworzyli drzwi swojego domu dla trojga dzieci – rodzeństwa, które potrzebowało nie tylko dachu nad głową, ale przede wszystkim stabilności. Stworzyli przestrzeń, gdzie ciepło było rzeczywistością, a nie obietnicą.

Śmierć Krystyny w 2022 roku mogła ten świat zburzyć. Salabura pozostał jednak filarem, którego dzieci potrzebowały bardziej niż kiedykolwiek. Samotne rodzicielstwo zastępcze to wyzwanie, któremu podołał nie dzięki heroizmowi, lecz codziennej, cichej konsekwencji.

Najświeższe wiadomości z Elbląga czekają na stronie głównej elblagonline.pl, a koncerty, spotkania i imprezy na najbliższe dni – w kalendarzu wydarzeń.

Trzydzieści lat w jednym zdaniu

Jego historia z rodzicielstwem zastępczym sięga jednak znacznie dalej. Przez lata wraz z żoną wychowywali wnuka – dając mu to, co najtrudniejsze do zastąpienia: poczucie bezpieczeństwa budowane miłością, nie tylko obowiązkiem.

„Jest osobą zaangażowaną, otwartą i chętnie dzielącą się swoim doświadczeniem z innymi rodzinami zastępczymi”

– czytamy w uzasadnieniu wyróżnienia przyznanego przez Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie w Elblągu. To właśnie ta gotowość do dzielenia się wiedzą – w sytuacji, gdy samemu nosi się w sobie stratę – czyni z niego rzadki przykład dla lokalnej społeczności opiekuńczej.

Co oznacza tytuł, którego nie można kupić

„Diament Dobroci i Serca” to wyróżnienie, które PCPR przyznaje osobom, dla których pomaganie dzieciom nie jest epizodem, lecz sposobem na życie. W przypadku Andrzeja Salabury uzasadnienie brzmi jak portret: codzienna troska, odpowiedzialność, wielkie serce.

Nie ma w nim słowa o rezygnacji. Ani o tym, że mógł odpuścić.

na podstawie: Starostwo Powiatowe w Elblągu.