Powiat Elbląg: JAK BUDOWAĆ POCZUCIE WARTOŚCI U DZIECKA?

Poczucie własnej wartości to akceptacja siebie ze swoimi mocnymi i słabymi stronami pomimo porażek i bez względu na sukcesy. To przekonanie o swojej godności i wartości jako istoty ludzkiej.

Zaufanie do siebie i swoich możliwości oraz adekwatna samoocena umożliwiają realizowanie marzeń i celów, jakie stawia na swojej drodze mały człowiek. Bez wiary w siebie dziecko staje się niepewne, nieśmiałe, bierne, boi się wyzwań i potencjalnych porażek.

To przede wszystkim rodzice wpływają na fakt, czy dziecko częściej myśli: Na pewno mi się nie uda” czy raczej To ciekawe! Spróbuję, sprawdzę, czy mi się powiedzie”, bowiem poczucie własnej wartości kształtuje się od pierwszych dni narodzin dziecka.

Najświeższe wiadomości z Elbląga czekają na stronie głównej elblagonline.pl, a koncerty, spotkania i imprezy na najbliższe dni – w kalendarzu wydarzeń.

Jak dodawać dziecku wiary we własne możliwości, czynić go otwartym na nowe doświadczenia i pewnym siebie człowiekiem, który wychodzi z różnymi inicjatywami już od najmłodszych lat?

Fundamentem poczucia wartości dziecka jest bezwarunkowa miłość rodziców. Dziecko musi czuć, że jest akceptowane i kochane, ale nie za coś za dobre oceny w szkole, wzorowe zachowanie, wygrany konkurs muzyczny ale za fakt, że po prostu jest. Dziecko potrzebuje od rodzica komunikatu: “Kocham Cię takim, jaki jesteś, niezależnie od tego, co robisz i co osiągasz”.

Jak budować pewność siebie i wzmacniać poczucie własnej wartości u dziecka?

  • okazywać zainteresowanie dziecku i obdarzać niewartościującą uwagą,

  • dostrzegać potrzeby i intencje dziecka,

  • akceptować upodobania dziecka, jego indywidualność,

  • akceptować wszystkie emocje i uczyć ich wyrażania,

  • szanować wybory i decyzje dziecka,

  • stwarzać okazje do podejmowania decyzji, które dotyczą dziecka (kilkuletniemu dziecku lepiej zadawać pytania zamknięte niż otwarte, przy czym pytanie zamknięte powinny zawierać możliwe 2/3 propozycje, np. Czy chciałbyś zjeść na śniadanie mleko z płatkami, czy może wolisz kanapki?”),

  • zachęcać do wygłaszania własnego zdania,

  • pomagać w odkrywaniu mocnych stron,

  • dostosowywać wymagania i oczekiwania do możliwości dziecka,

  • zachęcać do podejmowania wyzwań,

  • wspierać samodzielność i zaradność,

  • zachęcać do samodzielnego pokonywania trudności i rozwiązywaniaproblemów,

  • pozwalaj popełniać błędy,

  • uczyć przyjmowania porażek,

  • zakorzeniać przekonania, że rozwiązań jest nieskończenie wiele,

  • prawidłowo oceniać dziecko dawać informacje zwrotne w kontekście zachowania (Przybiegłaś jako ostatnia na linię mety”),a nie oceny tego, jakie dziecko jest (Jesteś ślamazarna!”)

  • doceniać wkład i wysiłek włożone w zadanie, a nie jedynie efekt,

  • zapraszać do współpracy,

  • stwarzać dziecku okazje do tego, żeby mogło odnosić sukcesy.

Czego zdecydowanie unikać w rozmowie z dzieckiem:

  • porównywania: “Zobacz inne dzieci biegną szybciej od ciebie” ,

  • krytykowania:“Z takim gustem nikomu się nie spodobasz” ,

  • poniżania: “Nie udawaj głupszej, niż jesteś” ,

  • ośmieszania: “Ależ się popisałeś inteligencją” ,

  • obrażania: Co z ciebie za nieudacznik!” ,

  • podcinania skrzydeł: “Nawet nie próbuj, bo i tak ci się nie uda” ,

  • wyręczania: “Daj, ja to zrobię lepiej” ,

  • dyskredytowania: “To nie jest dla małych chłopców” ,

  • udowadniania niekompetencji: “Nie potrafisz podjąć właściwej decyzji” ,

  • zawstydzania: “Dziewczynki tak się nie zachowują” ,

  • oskarżania: Przez ciebie tak się to skończyło” ,

  • wywoływania poczucia winy: Mogłeś bardziej się postarać, więcej się uczyć” ,

  • etykietowania: Jesteś nieśmiały, wszystkiego się boisz”

  • zaprzeczania uczuciom: “No przecież nic takiego się nie stało, nie przesadzaj” ,

  • ograniczania aspiracji: “Nie oczekuj zbyt wiele bierz, co dają”.

  • przeceniania możliwości dziecka: Tysiąc puzzli to dla ciebie bułka z masłem” ,

  • chwalenia wszystkiego niezależnie od faktów (nie okłamuj dziecka i nie przekonuj na siłę, kiedy coś mu nie wyszło, ale poszukaj elementu, który możesz docenić, np. gdy dziecko zgniata kartkę z nieudanym rysunkiem i rzuca na podłogę, podnieś, obejrzyj, skomentuj: Widzę,__że nie jesteś zadowolony z tego rysunku. Ale mnie się podoba. Lubię czarny kolor. Mogę go wziąć?)

  • uporczywego nakłaniania: No dalej, spróbuj jeszcze raz, na pewno ci się uda”.

Opracowanie : psycholog z Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w Pasłęku

Starostwo Powiatowe w Elblągu, powiat.elblag.pl/, powiat.elblag.pl/pl/strona-glowna-2/5699-jak-budowac-poczucie-wartosci-u-dziecka

Widzisz błąd lub nieaktualną informację? Zgłoś błąd, sprostowanie lub uwagę

Treści na stronie są opracowywane z wykorzystaniem sztucznej inteligencji

Ostatnie Artykuły